Maria liep de koffiezaak binnen op een regenachtige dinsdagmiddag. Ze bestelde haar gebruikelijke latte en vond een plekje bij het raam. Terwijl ze op haar drankje wachtte, keek ze rond in het drukke café. Plotseling zag ze een bekend gezicht bij de toonbank. De vrouw had lang donker haar en een stralende glimlach. Maria's hart begon sneller te kloppen. Kon het echt Sofia zijn, haar beste vriendin uit haar kindertijd? Ze hadden elkaar tien jaar niet gezien. Sofia was na de middelbare school naar een andere stad verhuisd. Ze hadden beloofd contact te houden, maar het leven werd druk. Langzaam werden hun telefoongesprekken zeldzamer. Uiteindelijk verloren ze het contact helemaal. Maria stond op en liep naar de vrouw toe. 'Sofia? Ben jij het?' vroeg ze nerveus. De vrouw draaide zich om en haar ogen werden groot. 'Maria! Oh mijn hemel, ik kan het niet geloven!' riep Sofia uit. Ze omhelsden elkaar stevig en lang. Beide vrouwen hadden tranen in hun ogen. 'Hoe lang is het geleden?' vroeg Sofia. 'Tien jaar, denk ik,' antwoordde Maria. 'Dat is veel te lang,' zei Sofia met een glimlach. Ze gingen samen zitten aan Maria's tafel. Sofia legde uit dat ze net terug naar de stad was verhuisd. Ze had een nieuwe baan gevonden in het plaatselijke ziekenhuis. 'Ik ben nu verpleegkundige,' zei Sofia trots. Maria vertelde haar over haar eigen leven. Ze werkte als lerares op de basisschool. Ze was drie jaar geleden getrouwd. 'Herinner je je onze geheime schuilplaats?' vroeg Maria. Sofia lachte hard om de herinnering. 'Het oude boomhuis in je achtertuin! Hoe kon ik dat vergeten?' Ze brachten uren door met praten over hun jeugdherinneringen. Ze herinnerden zich zomervakanties bij het meer. Ze praatten over hun favoriete leraren van school. Sofia noemde hun oude buurman, meneer Johnson. 'Hij gaf ons altijd koekjes,' herinnerde ze zich. Maria glimlachte om de lieve herinnering. 'Het spijt me zo dat we het contact verloren,' zei Maria. 'Ik ook. Maar we hebben elkaar weer gevonden,' antwoordde Sofia. Ze wisselden meteen telefoonnummers uit. Sofia gaf Maria ook haar nieuwe adres. Ze woonde slechts twee straten van Maria's huis vandaan. 'We zijn weer buren!' zei Maria blij. Ze maakten plannen om de volgende week te dineren. Maria wilde Sofia aan haar man voorstellen. Sofia was enthousiast om hem te ontmoeten. De middag ging snel voorbij terwijl ze praatten. Voor ze het wisten, ging de zon onder. 'Ik moet nu naar huis gaan,' zei Sofia met tegenzin. 'Ik moet nog dozen uitpakken.' Ze omhelsden elkaar ten afscheid bij de deur van de koffiezaak. 'Beloof me dat we het contact niet weer verliezen,' zei Maria. 'Ik beloof het,' antwoordde Sofia oprecht. Maria liep naar huis met een grote glimlach op haar gezicht. Ze voelde zich dankbaar voor deze onverwachte ontmoeting. Echte vriendschappen kunnen vele jaren scheiding overleven. Soms brengt het leven oude vrienden weer bij elkaar.
Dutch Story (A2)Herenigd met een oude vriendin
Dit A2 Nederlands verhaal is ontworpen voor elementair die Nederlands leren. Het bevat eenvoudige woordenschat en korte zinnen om je lees- en luistervaardigheden te verbeteren. Klik op elk woord om vertalingen te zien en de uitspraak te horen.
About this story
Na tien jaar uit elkaar ontmoet Maria onverwacht haar beste vriendin uit haar kindertijd, Sofia, in een koffiezaak. Ze brengen de middag door met bijpraten en ontdekken dat ondanks de jaren hun vriendschap nog steeds sterk is.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Waar ontmoette Maria Sofia?
2
Hoe lang waren Maria en Sofia uit elkaar?
3
Wat is Sofia's baan?
4
Hoe ver woont Sofia van Maria's huis?
Vocabulary
30 words from this story
