Emma had er altijd van gedroomd om Japan te bezoeken. Na twee jaar sparen kocht ze eindelijk een vliegticket naar Tokio. De vlucht vanuit Londen duurde twaalf uur. Emma kon amper slapen omdat ze zo opgewonden was. Toen het vliegtuig landde op Narita Airport, klopte haar hart snel. Ze haalde haar bagage op en liep door de douane. Alles zag er anders en fascinerend uit voor haar. Ze nam de sneltrein van het vliegveld naar het centrum van Tokio. De trein was ongelooflijk schoon en stil. Emma keek hoe de stad door het raam verscheen terwijl ze naderden. De skyline was een mix van moderne wolkenkrabbers en traditionele gebouwen. Ze arriveerde op Shinjuku Station, een van de drukste treinstations ter wereld. Duizenden mensen haastten zich in alle richtingen. In het begin voelde Emma zich overweldigd door de menigte. Maar ze volgde de borden en vond de weg naar de uitgang. Haar hotel was een kleine traditionele herberg genaamd een ryokan. Ze moest haar schoenen uittrekken bij de ingang en pantoffels dragen binnen. De eigenares was een oudere vrouw die een beetje Engels sprak. 'Welkom in Japan,' zei ze met een warme glimlach. Emma's kamer had tatami-matten op de vloer en een futon om op te slapen. Ze had nog nooit op de grond geslapen, maar het was verrassend comfortabel. De volgende ochtend werd Emma vroeg wakker vanwege jetlag. Ze besloot de buurt te verkennen voor het ontbijt. De straten waren al druk met mensen die naar hun werk gingen. Ze vond een kleine buurtwinkel en kocht een onigiri, een rijstbal gewikkeld in zeewier. Het smaakte heerlijk en kostte slechts honderd yen. Na het ontbijt bezocht Emma het beroemde Meiji-heiligdom. Het heiligdom bevond zich in een prachtig bos midden in de stad. Hoge bomen omringden het pad, en de lucht rook fris en schoon. Emma keek hoe mensen wensen schreven op kleine houten bordjes die ema worden genoemd. Ze kocht er een en schreef een wens voor een veilige en gelukkige reis. Daarna nam ze de metro naar Shibuya om het beroemde zebrapad te zien. De Shibuya-kruising is waar duizenden mensen tegelijkertijd de straat oversteken. Emma stond op de hoek en keek vol verbazing toe. Toen het licht veranderde, voegde ze zich bij de menigte en stak over met iedereen. Het voelde alsof ze in een film was. Voor de lunch besloot Emma om authentieke Japanse ramen te proberen. Ze vond een klein restaurant waar klanten aan een bar zaten. De chef bereidde de noedels recht voor haar. De ramen kwam in een grote kom met varkensvlees, eieren en groenten. Emma slurpte de noedels luid op, wat beleefd is in Japan. Het waren de lekkerste noedels die ze ooit had geproefd. In de middag bezocht Emma de trendy wijk Harajuku. Jonge mensen droegen kleurrijke en ongewone mode op straat. Ze zag stijlen die ze nog nooit in Londen had gezien. Emma kocht een schattig telefoonhoesje in de vorm van een kat uit een kleine winkel. Ze probeerde ook een crêpe gevuld met aardbeien en slagroom. Tegen de avond waren Emma's voeten moe van al het lopen. Ze besloot een traditioneel Japans badhuis te bezoeken, een sento genoemd. Ze moest zich helemaal wassen voordat ze het warme bad inging. Het warme water ontspande haar spieren en maakte dat ze zich verfrist voelde. De volgende dag nam Emma een hogesnelheidstrein naar Kyoto. De shinkansen reed met meer dan driehonderd kilometer per uur. Ze kon de berg Fuji in de verte door het raam zien. De met sneeuw bedekte berg zag er prachtig uit tegen de blauwe lucht. Kyoto was meer dan duizend jaar de oude hoofdstad van Japan. De stad had honderden tempels en traditionele tuinen. Emma bezocht de beroemde gouden tempel, Kinkaku-ji. Het gebouw was volledig bedekt met bladgoud en weerspiegelde in de vijver. Emma maakte veel foto's om deze prachtige aanblik te onthouden. Ze wandelde ook door het bamboebos in Arashiyama. De hoge bamboestengels creëerden een magische sfeer. Het geluid van de wind door het bamboe was vredig en kalmerend. Op haar laatste dag in Kyoto besloot Emma om een kimono te proberen dragen. Een winkel bood kimono-verhuur aan voor toeristen. Het personeel hielp Emma een mooie blauwe kimono met bloemmotieven te kiezen. Het kostte dertig minuten om de kimono goed aan te trekken. Emma wandelde door de oude straten en voelde zich alsof ze terug in de tijd was gereisd. Veel mensen glimlachten en gaven haar complimenten over de kimono. Terug in Tokio had Emma nog één laatste ervaring die ze wilde proberen. Ze wilde een karaokebar bezoeken en Japanse liedjes zingen. Ze huurde een kleine privékamer met een microfoon en scherm. Hoewel ze niet veel Japanse liedjes kende, had ze veel plezier. Op haar laatste avond wandelde Emma nog een keer door Shinjuku. De neonlichten straalden helder tegen de donkere lucht. Ze voelde zich zowel blij als verdrietig dat haar reis ten einde liep. Japan was alles wat ze zich had voorgesteld en meer. De mensen waren ongelooflijk vriendelijk en behulpzaam geweest. Het eten was heerlijk geweest, en elke tempel was prachtig geweest. De volgende ochtend pakte Emma haar koffer en checkte uit de ryokan. De oudere eigenares gaf haar een klein geschenk, een geluksamulet genaamd omamori. 'Dit zal je geluk en veilige reizen brengen,' zei ze. Emma bedankte haar hartelijk en beloofde ooit terug te komen. In de trein naar het vliegveld keek Emma naar alle foto's op haar telefoon. Er waren honderden herinneringen uit slechts tien dagen in Japan. Ze glimlachte terwijl ze door foto's van tempels, eten en stadslichten scrollde. Op het vliegveld kocht Emma nog wat souvenirs voor haar familie. Ze koos groene thee, traditionele snoepjes en kleine Japanse speeltjes. Toen het vliegtuig opsteeg, zag Emma Tokio onder de wolken verdwijnen. Ze voelde zich dankbaar voor elk moment van haar avontuur. Deze reis had haar op manieren veranderd die ze niet had verwacht. Ze had geleerd om zelfstandiger en zelfverzekerder te zijn. Ze had ontdekt dat ze uitdagingen in een vreemd land aankon. Het belangrijkste was dat ze prachtige herinneringen had gemaakt die voor altijd zouden blijven. Toen Emma thuiskwam, wachtte haar familie op het vliegveld. Ze omhelsden haar stevig en vroegen naar haar reis. Emma had zoveel verhalen om te vertellen. Die avond, terwijl ze naar de omamori-amulet in haar hand keek, nam Emma een besluit. Ze zou weer gaan sparen. Op een dag zou ze terugkeren naar Japan voor een nieuw avontuur.
Dutch Story (B1)Tokyo-avontuur
Dit B1 Nederlands verhaal is ontworpen voor gemiddeld die Nederlands leren. Het bevat eenvoudige woordenschat en korte zinnen om je lees- en luistervaardigheden te verbeteren. Klik op elk woord om vertalingen te zien en de uitspraak te horen.
About this story
Emma reist naar Tokio nadat ze twee jaar heeft gespaard. Ze verblijft in een traditionele ryokan, bezoekt beroemde bezienswaardigheden zoals het Meiji-heiligdom, de Shibuya-kruising en de gouden tempel in Kyoto. Ze proeft authentieke ramen, draagt een kimono en ervaart de Japanse cultuur van dichtbij. De reis verandert haar in een zelfverzekerder persoon, en ze verlaat Japan met prachtige herinneringen en de belofte om terug te keren.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Hoe lang spaarde Emma voordat ze haar vliegticket naar Tokio kocht?
2
In wat voor soort accommodatie verbleef Emma tijdens haar reis?
3
Wat zag Emma vanuit het raam van de hogesnelheidstrein op weg naar Kyoto?
4
Welk cadeau gaf de ryokan-eigenaresse Emma toen ze vertrok?
Vocabulary
40 words from this story
