Emma werkte als bibliothecaris in een klein stadje. Ze hield van haar rustige baan en kende alle vaste bezoekers. Op een ochtend vond ze een opgevouwen briefje op haar bureau. 'Kijk om middernacht achter de oude klok', stond er op het briefje. Er stond geen handtekening op het papier. Emma voelde zich nieuwsgierig maar ook een beetje nerveus. Ze liet het briefje aan haar collega Tom zien. Tom lachte en zei dat het waarschijnlijk een grap was. Maar Emma kon er niet mee stoppen om eraan te denken. Die avond bleef ze laat in de bibliotheek. De oude klok stond in de hoek van de grote hal. Hij werkte al vele jaren niet meer. Emma wachtte tot middernacht naderde. Haar hart klopte sneller naarmate de uren verstreken. Eindelijk wezen de wijzers van de klok naar twaalf. Ze liep langzaam naar de stoffige klok. Erachter vond ze een klein houten doosje. In het doosje zat een oude foto. De foto toonde de bibliotheek van vele jaren geleden. Er stonden drie mensen voor. Emma herkende een van hen als haar grootmoeder. Ze voelde zich tegelijk verrast en verward. Wie had dit bericht voor haar achtergelaten? De volgende dag vroeg Emma haar moeder naar de foto. Haar moeder legde uit dat grootmoeder in deze bibliotheek had gewerkt. Ze was een van de oorspronkelijke oprichters geweest. Emma had deze familiegeschiedenis nooit gekend. Maar wie wist van dit verband? Een week later verscheen er weer een briefje op haar bureau. 'De tuinbank verbergt meer geheimen', stond er op deze. Emma ging naar de kleine tuin achter de bibliotheek. Onder de oude bank vond ze nog een doosje. Dit doosje bevatte brieven geschreven door haar grootmoeder. De brieven beschreven de vroege dagen van de bibliotheek. Ze noemden ook een verborgen tijdcapsule. Emma's opwinding groeide bij elke ontdekking. Ze volgde de aanwijzingen nog enkele weken. Elk briefje leidde haar naar een nieuw stukje geschiedenis. Ze leerde over het verleden van het stadje door deze schatten. Uiteindelijk vond ze de tijdcapsule begraven bij de ingang. Erin zaten oude boeken, foto's en een dagboek. Het dagboek was geschreven door haar grootmoeder. Op de laatste pagina was een recente notitie. 'Welkom bij onze familie-erfenis, Emma', stond er. Het handschrift kwam haar bekend voor. Ze besefte dat het van haar tante Clara was. Tante Clara had gewild dat Emma haar wortels zou ontdekken. Emma glimlachte en voelde zich dankbaar voor de anonieme berichten.
Dutch Story (A2)Het anonieme bericht
Dit A2 Nederlands verhaal is ontworpen voor elementair die Nederlands leren. Het bevat eenvoudige woordenschat en korte zinnen om je lees- en luistervaardigheden te verbeteren. Klik op elk woord om vertalingen te zien en de uitspraak te horen.
About this story
Emma, een bibliothecaris, ontdekt mysterieuze briefjes die haar naar familiegeheimen en een tijdcapsule leiden. Ze leert dat haar grootmoeder een van de oprichters van de bibliotheek was en dat haar tante Clara deze reis heeft georganiseerd om Emma te helpen haar wortels te ontdekken.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wat zei het eerste anonieme briefje dat Emma moest doen?
2
Wat vond Emma in de houten doos achter de klok?
3
Wat was de band van Emma's grootmoeder met de bibliotheek?
4
Wie stuurde eigenlijk de anonieme berichten naar Emma?
Vocabulary
30 words from this story
