Emma had altijd gedroomd van het wonen in het buitenland. Toen ze een baanaanbod in München kreeg, accepteerde ze het onmiddellijk. Ze was enthousiast om een nieuwe cultuur te ervaren en Duits te leren. Ze zou echter al snel ontdekken dat aanpassen aan een vreemd land niet altijd gemakkelijk is. Op haar eerste werkdag kwam Emma vijftien minuten te vroeg. Ze dacht dat dit een goede indruk zou maken op haar nieuwe collega's. Haar manager, de heer Schmidt, begroette haar met een stevige handdruk. Emma glimlachte hartelijk en zei: 'Hoi! Je mag me Emma noemen.' De heer Schmidt keek enigszins verrast maar knikte beleefd. In Duitsland, zou Emma later leren, is het gebruik van voornamen op het werk minder gebruikelijk dan in Amerika. Mensen spreken elkaar vaak formeel aan totdat ze afspreken om informele namen te gebruiken. Tijdens haar lunchpauze ging Emma naar de kantine. Ze zag enkele collega's aan een tafel zitten en besloot bij hen te gaan zitten. 'Is deze plek bezet?' vroeg ze opgewekt. De collega's keken elkaar aarzelend aan. In Duitsland geven mensen er vaak de voorkeur aan om te lunchen met mensen die ze al goed kennen. Ze wilden niet onbeleefd zijn, maar Emma voelde zich een beetje ongemakkelijk. Een van hen, een vrouw genaamd Claudia, glimlachte vriendelijk en bood Emma een stoel aan. Emma was dankbaar voor Claudia's vriendelijkheid. Tijdens het gesprek begon Emma haar broodje te eten terwijl de anderen nog aan het praten waren. In Amerika is dit volkomen normaal gedrag. In Duitsland is het echter beleefd om iedereen 'Eet smakelijk' te wensen voordat je begint te eten. Claudia merkte Emma's kleine fout op maar zei niets. Na het werk besloot Emma de buurt bij haar appartement te verkennen. Ze vond een mooie bakkerij en besloot wat brood te kopen. Aan de toonbank wees ze naar een brood en zei: 'Ik wil die graag.' De bakker keek haar aan met een enigszins verbaasde uitdrukking. 'Goedendag,' zei hij langzaam, wachtend op een passende begroeting. Emma realiseerde zich plotseling haar fout. In Duitsland moet je altijd de winkelier begroeten voordat je iets vraagt. 'Oh, het spijt me zo! Goedendag!' zei Emma, zich opgelaten voelend. De bakker glimlachte hartelijk en verpakte het brood voor haar. Hij kon zien dat ze een buitenlandse was en waardeerde haar inspanning om te leren. Het volgende weekend nodigde Claudia Emma uit voor een klein etentje bij haar thuis. Emma was enthousiast om nieuwe vrienden te maken en Duitse gastvrijheid te ervaren. Ze kocht een fles wijn als cadeau voor de gastvrouw. Toen Emma bij Claudia's appartement aankwam, belde ze precies om zeven uur aan. In Duitsland is stiptheid extreem belangrijk. Te laat komen kan als respectloos worden gezien, maar te vroeg komen kan ook ongemakkelijk zijn. Emma had deze regel online geleerd voordat ze naar Duitsland verhuisde. Claudia opende de deur en verwelkomde Emma met een warme glimlach. Emma overhandigde haar de wijnfles en zei: 'Deze is voor jou!' Claudia bedankte haar en zette de fles op het aanrecht. Emma merkte op dat Claudia haar cadeau niet meteen opende. In Amerika is het gebruikelijk om cadeaus te openen in aanwezigheid van de gever. Maar in Duitsland wordt dit niet altijd verwacht. Emma voelde zich een beetje teleurgesteld maar zei niets. Binnen in het appartement hield Emma haar schoenen aan terwijl ze naar de woonkamer liep. Claudia raakte zachtjes haar arm aan en wees naar een schoenenrek bij de deur. 'We doen onze schoenen meestal uit in huis,' legde Claudia vriendelijk uit. Emma deed snel haar schoenen uit en verontschuldigde zich voor de vergissing. Claudia lachte zachtjes en verzekerde haar dat het geen probleem was. Tijdens het diner deelde Emma verhalen over haar leven in Californië. De andere gasten luisterden met belangstelling en stelden veel vragen. Emma was blij dat ze connecties begon op te bouwen in haar nieuwe land. Naarmate de weken verstreken, bleef Emma kleine culturele fouten maken. Eens probeerde ze een praatje te maken met een vreemde bij de bushalte. De man keek haar vreemd aan en liep weg. In Duitsland is informeel praten met vreemden veel minder gebruikelijk dan in Amerika. Een andere keer glimlachte Emma naar iedereen die ze op straat passeerde. Sommige mensen glimlachten terug, maar anderen keken verward of wantrouwend. Emma leerde dat Duitsers glimlachen vaak bewaren voor mensen die ze kennen. Op het werk maakte Emma ook een fout tijdens een vergadering. Ze onderbrak een collega die aan het spreken was om haar eigen idee te delen. In Amerikaanse vergaderingen wordt dit soort enthousiaste deelname vaak aangemoedigd. Maar in Duitsland wachten mensen over het algemeen op hun beurt om te spreken. Haar collega keek geïrriteerd, en Emma realiseerde zich dat ze weer een culturele misstap had begaan. Na de vergadering verontschuldigde ze zich privé bij haar collega. Hij waardeerde haar verontschuldiging en legde de lokale werketiquette aan haar uit. Emma was dankbaar voor zijn geduld en begrip. Na verloop van tijd begon Emma de Duitse cultuur beter te begrijpen. Ze leerde dat directheid in Duitsland een teken van eerlijkheid is, niet van onbeleefdheid. Ze begreep ook waarom Duitsers privacy en persoonlijke ruimte waarderen. Ze stopte met proberen zichzelf volledig te veranderen en concentreerde zich in plaats daarvan op respectvol zijn. Haar Duitse collega's begonnen haar vriendelijke Amerikaanse aard te waarderen. Ze begonnen zelfs meer te glimlachen in haar aanwezigheid. Claudia werd een van Emma's beste vrienden in Duitsland. Ze lachten vaak samen om Emma's vroege culturele fouten. Claudia hielp Emma veel ongeschreven regels van de Duitse samenleving te begrijpen. Een jaar later voelde Emma zich echt thuis in München. Ze had zoveel geleerd over zichzelf en over het aanpassen aan nieuwe omgevingen. Ze realiseerde zich dat fouten maken een natuurlijk onderdeel van het leerproces was. De sleutel was om elke fout met nederigheid en bereidheid om te leren te benaderen. Emma besloot over haar ervaringen te schrijven in een blog om andere expats te helpen. Ze deelde haar verhalen over culturele misverstanden met humor en eerlijkheid. Haar blog werd populair onder mensen die van plan waren naar Duitsland te verhuizen. Veel lezers bedankten haar voor het voorbereiden op de culturele verschillen die ze zouden tegenkomen. Terugkijkend was Emma dankbaar voor elk ongemakkelijk moment en misverstand. Die ervaringen hadden haar waardevolle lessen geleerd over geduld en ruimdenkendheid. Ze had ook geleerd dat culturele verschillen geen obstakels zijn maar kansen om te groeien. Elk land heeft zijn eigen gewoonten en tradities die respect verdienen. Emma's reis leerde haar om verschillen te omarmen in plaats van ze te vrezen. Ze beschouwt zichzelf nu als zowel Amerikaans als een beetje Duits. En ze weet dat waar het leven haar ook brengt, ze altijd klaar zal zijn om te leren.
Dutch Story (B1)Cultureel misverstand
Dit B1 Nederlands verhaal is ontworpen voor gemiddeld die Nederlands leren. Het bevat eenvoudige woordenschat en korte zinnen om je lees- en luistervaardigheden te verbeteren. Klik op elk woord om vertalingen te zien en de uitspraak te horen.
About this story
Emma, een Amerikaanse vrouw, verhuist naar München voor werk en ervaart verschillende culturele misverstanden terwijl ze zich aanpast aan het Duitse leven. Van het te informeel gebruiken van voornamen op het werk tot het vergeten om winkeliers te begroeten, leert Emma dat de Duitse cultuur formaliteit, stiptheid en respect voor persoonlijke ruimte waardeert. Met hulp van haar collega Claudia, die haar goede vriendin wordt, begrijpt Emma geleidelijk de ongeschreven regels van de Duitse samenleving. Ze leert dat directheid een teken van eerlijkheid is, niet van onbeleefdheid, en dat fouten maken een natuurlijk onderdeel van leren is. Na een jaar voelt Emma zich thuis in Duitsland en start een blog om andere expats te helpen culturele verschillen te navigeren, en realiseert zich dat dergelijke verschillen kansen voor groei zijn in plaats van obstakels.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wat vergat Emma te doen voordat ze begon te eten in de kantine?
2
Wat deed Emma verkeerd bij de bakkerij?
3
Wat vroeg Claudia aan Emma toen ze op het etentje arriveerde?
4
Wat deed Emma op het werk dat haar collega irriteerde?
Vocabulary
42 words from this story
