Margaret had vijfendertig jaar bij het bedrijf gewerkt. Morgen zou haar laatste dag voor haar pensioen zijn. Haar collega's hadden al weken een verrassingsfeest gepland. Het kantoor had nog nooit zulke uitgebreide voorbereidingen gezien. Iedereen wilde hun waardering voor haar toewijding tonen. Margaret arriveerde die ochtend op het werk zonder iets te vermoeden. Ze merkte dat haar collega's zich vreemd gedroegen. Ze bleven fluisteren en vermeden oogcontact met haar. 'Is alles in orde?' vroeg ze haar assistent. 'Natuurlijk, gewoon druk met de kwartaalrapporten,' antwoordde hij nerveus. Margaret haalde haar schouders op en ging naar haar kantoor om haar spullen verder in te pakken. Ze had zo veel herinneringen verzameld door de decennia heen. Er hingen foto's van bedrijfsevenementen aan haar muur. Ze herinnerde zich haar eerste dag toen ze pas drieëntwintig jaar oud was. Het bedrijf was toen veel kleiner geweest. Ze had het zien uitgroeien tot een internationaal bedrijf. Margaret had tijdens haar carrière talloze werknemers opgeleid. Velen van hen waren managers en directeuren geworden. Om twaalf uur klopte haar assistent op de deur. 'Margaret, er is een dringende vergadering in de vergaderzaal,' zei hij. Ze zuchtte en legde de fotolijst neer die ze vasthield. 'Op mijn voorlaatste dag? Echt?' vroeg ze. 'Het kan helaas niet wachten,' hield hij vol. Margaret liep nog een keer door de vertrouwde gang. De deuren van de vergaderzaal waren gesloten, wat ongewoon was. Ze duwde ze open en werd begroet door duisternis. Plotseling gingen de lichten aan en iedereen riep. 'Verrassing! Gefeliciteerd met je pensioen, Margaret!' De zaal was versierd met ballonnen, slingers en spandoeken. Er was een enorme taart in de vorm van haar favoriete boek. Margaret was volledig overweldigd door de verrassing. Tranen begonnen over haar gezicht te stromen terwijl ze rondkeek. Haar man David was er, samen met haar twee volwassen kinderen. Voormalige collega's die het bedrijf jaren geleden hadden verlaten, waren teruggekomen. Zelfs de gepensioneerde CEO was gekomen om haar te eren. 'We konden je niet laten gaan zonder een gepast feest,' zei de huidige manager. 'Je hebt zoveel betekend voor dit bedrijf en voor ons allemaal.' Margaret kon nauwelijks de woorden vinden om te reageren. 'Ik weet niet wat ik moet zeggen,' wist ze uit te brengen. 'Laat ons dan het woord doen,' antwoordde iemand. Een voor een kwamen haar collega's naar voren om hun herinneringen te delen. Een jonge vrouw genaamd Sarah sprak als eerste. 'Margaret heeft mij opgeleid toen ik een onervaren stagiair was.' 'Ze heeft me alles geleerd wat ik weet over deze industrie.' 'Zonder haar geduld zou ik niet zijn waar ik nu ben.' Verschillende andere werknemers deelden vergelijkbare verhalen. Ze spraken over haar vriendelijkheid, wijsheid en onwankelbare steun. Margaret luisterde met een mengeling van trots en nederigheid. Ze had nooit beseft hoeveel impact ze had gemaakt. Na de toespraken gaven ze haar cadeaus. Er was een reischeque voor een reis naar Italië. Margaret had altijd gedroomd van een bezoek aan Rome en Florence. Ze gaven haar ook een prachtig in leer gebonden fotoalbum. Het bevatte foto's van elk jaar van haar carrière. 'We hebben deze al maanden verzameld,' legde iemand uit. Het laatste cadeau was een handgeschreven brief ondertekend door iedereen. Het drukte hun dankbaarheid uit en wenste haar het beste in haar pensioen. Margaret omhelsde iedereen die had bijgedragen. Het feest ging door met muziek, eten en gelach. Ze dansten op liedjes uit verschillende decennia. Margaret kon zich niet herinneren wanneer ze zich voor het laatst zo gelukkig had gevoeld. Toen de avond ten einde liep, hield ze een korte toespraak. 'Ik kwam hier als een jonge vrouw vol dromen,' begon ze. 'Dit bedrijf werd in de loop der jaren mijn tweede familie.' 'Ik heb zoveel geleerd van ieder van jullie.' 'De relaties die we hier hebben opgebouwd, zijn wat ik het meest zal koesteren.' 'Pensioen betekent niet voor altijd afscheid.' 'Ik verwacht uitnodigingen voor bedrijfspicknicks en vakantiefeesten.' Iedereen lachte en beloofde contact te houden. Haar man kneep trots in haar hand. 'Je hebt het gedaan,' fluisterde hij. Margaret glimlachte, wetende dat een nieuw hoofdstuk begon. Morgen zou ze voor het laatst haar kantoor opruimen. Maar vanavond vierde ze vijfendertig jaar betekenisvol werk. Sommige eindes, besefte ze, waren eigenlijk mooie nieuwe beginnen.
Dutch Story (B1)Het afscheidsfeest
Dit B1 Nederlands verhaal is ontworpen voor gemiddeld die Nederlands leren. Het bevat eenvoudige woordenschat en korte zinnen om je lees- en luistervaardigheden te verbeteren. Klik op elk woord om vertalingen te zien en de uitspraak te horen.
About this story
Margaret viert haar pensioen na vijfendertig jaar bij het bedrijf. Haar collega's organiseren een verrassingsfeest met cadeaus, toespraken en hartelijke herinneringen. Als ze afscheid neemt van haar carrière, beseft ze dat eindes ook mooie nieuwe beginnen kunnen zijn.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Hoe lang had Margaret voor het bedrijf gewerkt?
2
Welk excuus gebruikte Margarets assistent om haar naar de vergaderruimte te krijgen?
3
Wie was Sarah in relatie tot Margaret?
4
Voor welke reisbestemming ontving Margaret een voucher?
Vocabulary
39 words from this story
