Sarah Chen przygotowywała się do tej podróży służbowej od tygodni. Jechała do Tokio, aby negocjować partnerstwo z japońską firmą technologiczną. Jej lot miał odlecieć o siódmej rano. Budzik zadzwonił o czwartej, a ona szybko wstała z łóżka. Spakowała walizkę poprzedniego wieczoru, sprawdzając wszystko dwa razy. Jej materiały prezentacyjne były zapisane na laptopie i zabezpieczone w chmurze. Taksówka przyjechała punktualnie, a ona pojechała na lotnisko. Przy stanowisku odprawy pracownik poinformował ją, że lot jest opóźniony. Wystąpił problem mechaniczny z samolotem, który trzeba było naprawić. Sarah westchnęła i znalazła miejsce przy bramce, żeby poczekać. Postanowiła wykorzystać dodatkowy czas, aby jeszcze raz przejrzeć swoją prezentację. Po dwóch godzinach pasażerowie w końcu mogli wejść na pokład. Znalazła swoje miejsce przy oknie i usadowiła się na długi lot. Stewardesa zaoferowała jej koc i poduszkę. Sarah próbowała zasnąć, ale wciąż myślała o nadchodzącym spotkaniu. Dwanaście godzin później samolot wylądował na lotnisku Tokio Narita. Odebrała swój bagaż i przeszła przez odprawę celną bez problemów. W hali przylotów czekał na nią kierowca z tabliczką z jej nazwiskiem. Dojazd do hotelu zajął około godziny z powodu dużego ruchu. Sarah zameldowała się w pokoju i rozpakowała swoje ubrania służbowe. Miała zaplanowaną wideorozmowę z szefem, aby omówić strategię. Połączenie internetowe w hotelu było doskonałe. Jej szef przypomniał jej o znaczeniu szanowania japońskiej kultury biznesowej. Właściwa wymiana wizytówek była niezbędna podczas pierwszego spotkania. Sarah przećwiczyła swoje powitanie i upewniła się, że jej wizytówki są gotowe. Poszła spać wcześnie, ponieważ była wyczerpana podróżą. Następnego ranka obudziła się wypoczęta i pewna siebie. Założyła swój najlepszy kostium i sprawdziła swój wygląd w lustrze. Spotkanie było o dziesiątej w siedzibie firmy w centrum miasta. Sarah przyjechała piętnaście minut wcześniej, co w Japonii uważane było za uprzejme. Recepcjonistka powitała ją serdecznie i zaoferowała jej zieloną herbatę. Wkrótce przyjechało trzech przedstawicieli japońskiej firmy. Pan Tanaka był dyrektorem generalnym i główną osobą decyzyjną. Wymienili wizytówki obiema rękami, lekko się kłaniając. Sarah pamiętała, aby dokładnie obejrzeć każdą wizytówkę przed jej schowaniem. Spotkanie rozpoczęło się uprzejmą rozmową o jej podróży i pogodzie. Następnie przeszli do omówienia potencjalnego partnerstwa. Sarah pewnie przedstawiła ofertę swojej firmy. Wyjaśniła korzyści ze współpracy i przedstawiła prognozowane liczby. Pan Tanaka słuchał uważnie i zadał kilka przemyślanych pytań. Negocjacje były trudne, ponieważ obie strony miały różne oczekiwania. Sarah pozostała cierpliwa i profesjonalna przez całą dyskusję. Uzgodnili, że zrobią przerwę na lunch w tradycyjnej japońskiej restauracji. Jedzenie było pyszne, a Sarah spróbowała kilku dań, których nigdy wcześniej nie jadła. Podczas lunchu rozmowa stała się bardziej osobista i swobodna. Pan Tanaka opowiedział o swojej rodzinie i zapytał o hobby Sarah. Budowanie osobistych relacji było ważne w japońskiej kulturze biznesowej. Po lunchu wrócili do sali konferencyjnej, aby kontynuować rozmowę. Popołudniowa sesja była bardziej produktywna niż poranna. Obie strony zaczęły znajdować wspólny grunt w kluczowych kwestiach. Do piątej uzgodnili większość głównych warunków. Pozostała jednak jeszcze jedna kwestia wymagająca dalszej dyskusji. Pan Tanaka zasugerował, aby kontynuować rozmowę przy kolacji. Sarah z wdzięcznością przyjęła zaproszenie. Tego wieczoru poszli do eleganckiej restauracji z widokiem na miasto. Widok z restauracji nocą zapierał dech w piersiach. Podczas kolacji w końcu osiągnęli porozumienie w pozostałej kwestii. Pan Tanaka wydawał się zadowolony z wyniku negocjacji. Powiedział, że jego firma nie może się doczekać partnerstwa. Sarah poczuła ulgę i dumę z tego, co osiągnęła. Następnego dnia prawnicy przygotowali oficjalną umowę. Obie strony dokładnie przejrzały dokument przed podpisaniem. Sarah podpisała w imieniu swojej firmy z poczuciem osiągnięcia. Pan Tanaka zaprosił ją na zwiedzanie fabryki, zanim opuściła Japonię. Była pod wrażeniem zaawansowanej technologii i wydajnej produkcji. Pracownicy byli wysoko wykwalifikowani i oddani swojej pracy. Sarah robiła notatki i zdjęcia, aby podzielić się nimi ze swoim zespołem w domu. Ostatniego wieczoru w Tokio zwiedzała miasto sama. Odwiedziła słynną świątynię i przeszła przez tradycyjny ogród. Piękno ogrodu sprawiło, że na chwilę zapomniała o pracy. Kupiła pamiątki dla swoich kolegów i rodziny. Następnego ranka wymeldowała się z hotelu i pojechała na lotnisko. Lot do domu wydawał się krótszy, ponieważ była bardzo zadowolona z wyników. Jej szef zadzwonił, aby pogratulować jej udanych negocjacji. Sarah wiedziała, że ta podróż zostanie zapamiętana jako punkt zwrotny w jej karierze.
Polish Story (B1)Podróż służbowa
Ta historia B1 w języku Polski jest przeznaczona dla średnio zaawansowany uczących się Polski. Zawiera proste słownictwo i krótkie zdania, aby pomóc Ci poprawić umiejętności czytania i słuchania. Kliknij dowolne słowo, aby zobaczyć tłumaczenia i usłyszeć wymowę.
About this story
Sarah Chen wyjeżdża do Tokio, aby negocjować partnerstwo biznesowe z japońską firmą technologiczną. Pomimo opóźnień lotów i trudnych negocjacji udaje jej się osiągnąć porozumienie, szanując japońską kulturę biznesową i budując osobiste relacje.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Dlaczego lot Sarah był opóźniony na lotnisku?
2
Co było ważne przy wymianie wizytówek w Japonii?
3
Gdzie Sarah i pan Tanaka osiągnęli ostateczne porozumienie?
4
Co Sarah robiła ostatniego wieczoru w Tokio?
Vocabulary
41 words from this story
