LingoStoriesLingoStories
B1Fairy Tales8 min read1060 words83 sentencesAudio

Dutch Story (B1)Repelsteeltje

Dit B1 Nederlands verhaal is ontworpen voor gemiddeld die Nederlands leren. Het bevat eenvoudige woordenschat en korte zinnen om je lees- en luistervaardigheden te verbeteren. Klik op elk woord om vertalingen te zien en de uitspraak te horen.

About this story

Een arme molenaar schept valselijk op tegen de koning dat zijn dochter stro tot goud kan spinnen. De koning sluit het meisje op in een kamer vol stro en eist dat ze het tot goud spint of gestraft wordt. Een mysterieus mannetje verschijnt en biedt aan te helpen in ruil voor haar waardevolle bezittingen. Wanneer ze niets meer te geven heeft, belooft ze hem haar eerste kind. Ze wordt koningin en probeert later haar kind te houden wanneer het mannetje terugkeert. Hij geeft haar drie dagen om zijn naam te raden. Een boodschapper ontdekt de naam 'Repelsteeltje' en de koningin redt haar kind.

Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Er was eens een arme molenaar die met zijn mooie dochter leefde. De molenaar was geen slechte man, maar hij schepte graag op over dingen die niet waar waren. Op een dag ontmoette de molenaar toevallig de koning toen deze door het dorp reisde. De molenaar wilde indruk maken op de koning, dus zei hij iets doms. 'Uwe Majesteit, mijn dochter kan stro tot goud spinnen,' kondigde de molenaar trots aan. De koning was erg geïnteresseerd omdat hij meer van goud hield dan van wat dan ook. 'Breng je dochter morgen naar het kasteel,' beval de koning. De volgende ochtend bracht de koning de dochter van de molenaar naar een kamer vol stro. Er stond een spinnewiel in de hoek van de kamer. 'Je moet al dit stro voor de ochtend tot goud spinnen,' zei de koning tegen haar. 'Als je faalt, zul je zwaar gestraft worden,' waarschuwde hij voordat hij de deur op slot deed. Het arme meisje zat alleen en begon te huilen omdat ze geen idee had hoe ze stro tot goud moest spinnen. Plotseling ging de deur open en verscheen er een vreemd mannetje. Hij had een lange baard en droeg eigenaardige kleren. 'Waarom huil je, lief kind?' vroeg het mannetje. 'Ik moet al dit stro tot goud spinnen, maar ik weet niet hoe,' snikte ze. 'Wat geef je me als ik het voor je spin?' vroeg het mannetje met een sluw lachje. 'Ik zal je mijn ketting geven,' zei het meisje, terwijl ze haar enige sieraad afdeed. Het mannetje nam de ketting aan en ging aan het spinnewiel zitten. Hij werkte de hele nacht door, en tegen de ochtend was al het stro glanzend goud geworden. Toen de koning arriveerde en het goud zag, was hij verbaasd maar ook hebzuchtig naar meer. Hij bracht het meisje naar een grotere kamer vol met nog meer stro. 'Spin dit allemaal tot goud voor de ochtend, of je zult vreselijke gevolgen ondervinden,' beval hij. Opnieuw begon het meisje te huilen toen ze alleen werd gelaten. En opnieuw verscheen het mysterieuze mannetje voor haar. 'Wat geef je me deze keer?' vroeg hij, zijn handen wrijvend. 'Ik zal je de ring van mijn vinger geven,' bood het meisje wanhopig aan. Het mannetje ging akkoord en spon al het stro tot goud voor zonsopgang. De koning was verrukt maar wilde nog steeds meer goud. Hij bracht het meisje naar een enorme hal vol met hoog opgestapeld stro. 'Als je vanavond slaagt, zul je mijn koningin worden,' beloofde de koning. Toen het mannetje voor de derde keer kwam, had het meisje niets meer om hem te geven. 'Beloof me dan je eerste kind wanneer je koningin wordt,' eiste het mannetje. Het meisje dacht dat ze nooit koningin zou worden, dus stemde ze in met zijn vreselijke deal. Het mannetje spon al het stro tot goud, en in de ochtend hield de koning zijn belofte. De dochter van de molenaar werd koningin en leefde gelukkig in het kasteel. Een jaar later beviel ze van een prachtige baby. Ze was de belofte die ze aan het mannetje had gedaan helemaal vergeten. Maar op een nacht verscheen het mannetje plotseling in haar vertrekken. 'Ik ben gekomen om te halen wat je me beloofd hebt,' zei hij met een boze grijns. De koningin was geschokt en smeekte hem om iets anders te nemen. Ze bood hem alle rijkdommen van het koninkrijk aan, maar hij weigerde. 'Een levend kind is kostbaarder voor mij dan al het goud in de wereld,' verklaarde hij. De koningin huilde zo bitter dat zelfs het mannetje een klein beetje medelijden voelde. 'Ik geef je drie dagen,' zei hij uiteindelijk. 'Als je mijn naam binnen die tijd kunt raden, mag je je kind houden.' De koningin bracht de hele eerste nacht door met het bedenken van elke naam die ze ooit had gehoord. Toen het mannetje de volgende ochtend kwam, probeerde ze veel gewone namen. 'Is je naam Peter? Misschien Jan? Of misschien Willem?' vroeg ze hoopvol. Maar bij elke naam lachte het mannetje alleen maar en schudde zijn hoofd. Op de tweede dag stuurde de koningin boodschappers door het hele koninkrijk om ongewone namen te verzamelen. Ze probeerde namen als Schaapspoot, Kromvoet en Spillepoot. Maar het mannetje antwoordde elke keer alleen maar: 'Dat is mijn naam niet.' Op de derde en laatste dag verloor de koningin alle hoop. Toen keerde een van haar boodschappers terug met een buitengewoon verhaal. 'Uwe Majesteit, ik reisde diep het bos in en vond een vreemd huisje,' rapporteerde hij. 'Er brandde buiten een vuur, en een grappig mannetje danste eromheen.' 'Hij zong een heel eigenaardig liedje,' vervolgde de boodschapper. 'Vandaag bak ik, morgen brouw ik, overmorgen haal ik het kind van de koningin!' 'Wat ben ik blij dat niemand weet dat Repelsteeltje mijn naam is!' De koningin kon haar vreugde nauwelijks bedwingen toen ze dit nieuws hoorde. Die avond verscheen het mannetje voor de laatste keer. 'Wel, Uwe Majesteit, weet u mijn naam al?' vroeg hij zelfverzekerd. De koningin besloot even met hem te spelen voordat ze de waarheid onthulde. 'Is je naam misschien Koenraad?' vroeg ze onschuldig. 'Nee, dat is mijn naam niet!' antwoordde het mannetje vrolijk. 'Dan is je naam misschien Hendrik?' ging ze verder. 'Nee, nee!' lachte hij, al reikend naar de wieg. 'Dan zou je naam misschien... Repelsteeltje kunnen zijn?' vroeg de koningin met een glimlach. Het gezicht van het mannetje werd rood van woede. 'De duivel heeft je dat verteld! De duivel heeft je dat verteld!' schreeuwde hij. Hij stampte zo hard met zijn rechtervoet dat die diep in de vloer ging. Toen, in zijn woede, greep hij zijn linkervoet met beide handen en scheurde zichzelf in tweeën. Het boosaardige mannetje werd nooit meer gezien. De koningin omhelsde haar kind stevig, dankbaar dat haar baby veilig was. Ze vertelde de koning alles wat er was gebeurd. De koning was boos op de molenaar vanwege zijn dwaze leugen die zijn vrouw in gevaar had gebracht. De koningin vroeg echter om genade voor haar vader, en de koning vergaf hem. De molenaar had zijn les geleerd en loog nooit meer. De koningin en de koning voedden hun kind op met liefde en wijsheid. Ze zorgden ervoor hun kind altijd de waarheid te vertellen, hoe moeilijk ook. Het kind groeide op tot een vriendelijk, eerlijk en dapper persoon. En ze leefden nog lang en gelukkig.

Comprehension Questions

4 questions

1

Wat beweerde de molenaar tegen de koning over zijn dochter?

2

Wat beloofde de koningin de kleine man in ruil voor het spinnen van stro tot goud de derde keer?

3

Hoe kwam de koningin achter de echte naam van de kleine man?

4

Wat gebeurde er met Repelsteeltje toen de koningin zijn naam correct raadde?

Vocabulary

40 words from this story

Related Stories