Dawno, dawno temu żył cesarz, który kochał piękne ubrania. Wydawał wszystkie pieniądze na nowe stroje. Zmieniał ubrania wiele razy dziennie. Pewnego dnia dwóch sprytnych mężczyzn przybyło do miasta. Powiedzieli, że są tkaczami, którzy potrafią tworzyć magiczną tkaninę. 'Nasza tkanina jest wyjątkowa,' wyjaśnili cesarzowi. 'Tylko mądrzy ludzie mogą go zobaczyć. Głupi ludzie nie mogą.' Cesarz był bardzo podekscytowany tym pomysłem. 'W tych ubraniach mogę dowiedzieć się, kto jest mądry, a kto głupi!' Dał dwóm mężczyznom dużo złota, żeby zaczęli pracować. Dwaj mężczyźni ustawili swoje krosna w dużym pokoju. Ale nie włożyli żadnej nici na krosna. Udawali, że tkają dniem i nocą. Cesarz chciał wiedzieć, jak idzie praca. Wysłał swojego starego ministra, żeby sprawdził tkaczy. Minister spojrzał na puste krosna i nie zobaczył niczego. 'O nie!' pomyślał, 'Czy to znaczy, że jestem głupi?' Bał się powiedzieć prawdę. 'Tkanina jest wspaniała!' skłamał cesarzowi. Cesarz wysłał innego urzędnika i stało się to samo. Nikt nie chciał przyznać, że nie widzi tkaniny. W końcu dwaj tkacze ogłosili, że ubrania są gotowe. Cesarz poszedł zobaczyć swoje nowe ubrania ze wszystkimi ministrami. Tkacze podnieśli ręce, jakby coś trzymali. 'Oto marynarka, a tu są spodnie,' powiedzieli. Cesarz nie widział niczego, ale nie chciał wyglądać na głupca. 'Wspaniale!' powiedział, 'Uwielbiam te nowe ubrania!' Wszyscy ministrowie zgodzili się i chwalili piękną tkaninę. Cesarz zdjął swoje prawdziwe ubrania. Tkacze udawali, że ubierają go w nowy strój. Cesarz spojrzał w lustro i zobaczył tylko swoją bieliznę. 'Jak wspaniale wyglądam!' powiedział, ale w środku czuł się zaniepokojony. Cesarz postanowił przejść przez miasto, żeby pokazać wszystkim swoje nowe ubrania. Służący nieśli za nim jego niewidzialny tren. Ludzie na ulicach byli zaskoczeni, widząc cesarza. Nie widzieli na nim żadnych ubrań! Ale nikt nie chciał nic powiedzieć, bo bali się wyglądać na głupich. 'Jakie piękne ubrania!' krzyczeli, 'Co za wspaniały strój!' Nagle małe dziecko w tłumie się odezwało. 'Ale on nie ma na sobie ubrań!' powiedziało głośno dziecko. Ludzie zaczęli szeptać do siebie. 'Dziecko ma rację! Cesarz nie ma ubrań!' Wkrótce wszyscy śmiali się i wskazywali na cesarza. Cesarz czuł się bardzo zawstydzony, ale kontynuował dumny marsz. Od tego dnia wszyscy pamiętali głupiego cesarza i jego niewidzialne ubrania.
Polish Story (A2)Nowe szaty cesarza
Ta historia A2 w języku Polski jest przeznaczona dla podstawowy uczących się Polski. Zawiera proste słownictwo i krótkie zdania, aby pomóc Ci poprawić umiejętności czytania i słuchania. Kliknij dowolne słowo, aby zobaczyć tłumaczenia i usłyszeć wymowę.
About this story
Cesarz, który kocha piękne ubrania, zostaje oszukany przez dwóch sprytnych mężczyzn, którzy twierdzą, że potrafią tkać magiczną tkaninę, którą mogą widzieć tylko mądrzy ludzie. Nie chcąc wyglądać na głupców, cesarz i jego ministrowie udają, że widzą nieistniejące ubrania. Gdy cesarz maszeruje przez miasto w swoich 'nowych ubraniach,' tylko dziecko ma odwagę wskazać, że cesarz nie ma na sobie niczego.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Co twierdzili dwaj tkacze o swojej specjalnej tkaninie?
2
Dlaczego stary minister skłamał cesarzowi o tkaninie?
3
Kto pierwszy powiedział, że cesarz nie ma ubrań?
4
Co zrobił cesarz po tym, jak wszyscy zaczęli się z niego śmiać?
Vocabulary
30 words from this story
