Margaret pracowała w firmie przez trzydzieści pięć lat. Jutro miał być jej ostatni dzień przed emeryturą. Jej koledzy od tygodni planowali przyjęcie niespodziewankę. Biuro nigdy nie widziało tak starannych przygotowań. Wszyscy chcieli okazać uznanie za jej oddanie. Margaret przyszła do pracy tego ranka niczego nie podejrzewając. Zauważyła, że jej współpracownicy zachowują się dziwnie. Cały czas szeptali i unikali z nią kontaktu wzrokowego. 'Czy wszystko w porządku?' zapytała swojego asystenta. 'Oczywiście, po prostu zajęty raportami kwartalnymi,' odpowiedział nerwowo. Margaret wzruszyła ramionami i poszła do swojego biura, żeby dokończyć pakowanie rzeczy. Przez dziesięciolecia zgromadziła tak wiele wspomnień. Na jej ścianie wisiały zdjęcia z firmowych wydarzeń. Pamiętała swój pierwszy dzień, kiedy miała zaledwie dwadzieścia trzy lata. Firma była wtedy znacznie mniejsza. Obserwowała, jak przekształca się w międzynarodową korporację. Margaret przeszkoliła niezliczonych pracowników podczas swojej kariery. Wielu z nich zostało kierownikami i dyrektorami. W południe jej asystent zapukał do drzwi. 'Margaret, w sali konferencyjnej jest pilne spotkanie,' powiedział. Westchnęła i odłożyła ramkę na zdjęcia, którą trzymała. 'W mój przedostatni dzień? Naprawdę?' zapytała. 'Obawiam się, że to nie może czekać,' nalegał. Margaret przeszła znajomym korytarzem jeszcze raz. Drzwi sali konferencyjnej były zamknięte, co było niezwykłe. Otworzyła je i powitała ją ciemność. Nagle zapaliły się światła i wszyscy krzyknęli. 'Niespodzianka! Wesołej emerytury, Margaret!' Pokój był udekorowany balonami, serpentynami i banerami. Był tam ogromny tort w kształcie jej ulubionej książki. Margaret była całkowicie oszołomiona niespodzianką. Łzy zaczęły spływać po jej twarzy, gdy rozglądała się wokół. Był tam jej mąż David wraz z dwójką dorosłych dzieci. Byli koledzy, którzy odeszli z firmy lata temu, wrócili. Nawet emerytowany prezes przyszedł, żeby ją uhonorować. 'Nie mogliśmy pozwolić ci odejść bez porządnego przyjęcia,' powiedział obecny kierownik. 'Znaczyłaś tak wiele dla tej firmy i dla nas wszystkich.' Margaret ledwo mogła znaleźć słowa, żeby odpowiedzieć. 'Nie wiem, co powiedzieć,' wydusiła z siebie. 'W takim razie pozwól nam mówić,' odpowiedział ktoś. Jeden po drugim jej koledzy wychodzili, żeby podzielić się swoimi wspomnieniami. Jako pierwsza przemówiła młoda kobieta o imieniu Sara. 'Margaret przeszkoliła mnie, gdy byłam niedoświadczoną stażystką.' 'Nauczyła mnie wszystkiego, co wiem o tej branży.' 'Bez jej cierpliwości nie byłabym tam, gdzie jestem dzisiaj.' Kilku innych pracowników podzieliło się podobnymi historiami. Mówili o jej życzliwości, mądrości i niezachwianym wsparciu. Margaret słuchała z mieszaniną dumy i pokory. Nigdy nie zdawała sobie sprawy, jak wielki wpływ miała. Po przemówieniach wręczyli jej prezenty. Był tam voucher na podróż do Włoch. Margaret zawsze marzyła o odwiedzeniu Rzymu i Florencji. Dali jej też piękny album ze zdjęciami w skórzanej oprawie. Zawierał zdjęcia z każdego roku jej kariery. 'Zbieraliśmy je przez miesiące,' wyjaśnił ktoś. Ostatnim prezentem był odręcznie napisany list podpisany przez wszystkich. Wyrażał ich wdzięczność i życzył jej wszystkiego najlepszego na emeryturze. Margaret przytuliła każdą osobę, która się przyłożyła. Przyjęcie trwało dalej z muzyką, jedzeniem i śmiechem. Tańczyli do piosenek z różnych dekad. Margaret nie mogła sobie przypomnieć, kiedy ostatnio czuła się tak szczęśliwa. Gdy wieczór dobiegał końca, wygłosiła krótką przemowę. 'Przyszłam tu jako młoda kobieta pełna marzeń,' zaczęła. 'Ta firma stała się moją drugą rodziną przez te lata.' 'Nauczyłam się tak wiele od każdego z was.' 'Relacje, które tu zbudowaliśmy, są tym, co będę najbardziej cenić.' 'Emerytura nie oznacza pożegnania na zawsze.' 'Oczekuję zaproszeń na firmowe pikniki i imprezy świąteczne.' Wszyscy się zaśmiali i obiecali utrzymywać kontakt. Jej mąż z dumą ścisnął jej dłoń. 'Udało ci się,' wyszeptał. Margaret uśmiechnęła się, wiedząc, że zaczyna się nowy rozdział. Jutro po raz ostatni posprzątałaby swoje biuro. Ale dziś wieczorem świętowała trzydzieści pięć lat pełnej sensu pracy. Niektóre zakończenia, uświadomiła sobie, były w rzeczywistości pięknymi początkami.
Polish Story (B1)Przyjęcie pożegnalne
Ta historia B1 w języku Polski jest przeznaczona dla średnio zaawansowany uczących się Polski. Zawiera proste słownictwo i krótkie zdania, aby pomóc Ci poprawić umiejętności czytania i słuchania. Kliknij dowolne słowo, aby zobaczyć tłumaczenia i usłyszeć wymowę.
About this story
Margaret świętuje przejście na emeryturę po trzydziestu pięciu latach pracy w firmie. Jej koledzy organizują przyjęcie-niespodziankę z prezentami, przemowami i serdecznymi wspomnieniami. Żegnając się z karierą, uświadamia sobie, że niektóre zakończenia są w rzeczywistości pięknymi nowymi początkami.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Jak długo Margaret pracowała w firmie?
2
Jakiego pretekstu użył asystent Margaret, żeby zabrać ją do sali konferencyjnej?
3
Kim była Sarah w relacji do Margaret?
4
Na jaką destynację podróży Margaret otrzymała voucher?
Vocabulary
39 words from this story
